June 30, 2008: The year is 1908, and it's just after seven in the morning. A man is sitting on the front porch of a trading post at Vanavara in Siberia. Little does he know, in a few moments, he will be hurled from his chair and the heat will be so intense he will feel as though his shirt is on fire.
That's how the Tunguska event felt 40 miles from ground zero.
Today, June 30, 2008, is the 100th anniversary of that ferocious impact near the Podkamennaya Tunguska River in remote Siberia--and after 100 years, scientists are still talking about it.
"If you want to start a conversation with anyone in the asteroid business all you have to say is Tunguska," says Don Yeomans, manager of the Near-Earth Object Office at NASA's Jet Propulsion Laboratory. "It is the only entry of a large meteoroid we have in the modern era with first-hand accounts."
While the impact occurred in '08, the first scientific expedition to the area would have to wait for 19 years. In 1921, Leonid Kulik, the chief curator for the meteorite collection of the St. Petersburg museum led an expedition to Tunguska. But the harsh conditions of the Siberian outback thwarted his team's attempt to reach the area of the blast. In 1927, a new expedition, again lead by Kulik, reached its goal.
"At first, the locals were reluctant to tell Kulik about the event," said Yeomans. "They believed the blast was a visitation by the god Ogdy, who had cursed the area by smashing trees and killing animals."
While testimonials may have at first been difficult to obtain, there was plenty of evidence lying around. Eight hundred square miles of remote forest had been ripped asunder. Eighty million trees were on their sides, lying in a radial pattern.
"Those trees acted as markers, pointing directly away from the blast's epicenter," said Yeomans. "Later, when the team arrived at ground zero, they found the trees there standing upright – but their limbs and bark had been stripped away. They looked like a forest of telephone poles."
Such debranching requires fast moving shock waves that break off a tree's branches before the branches can transfer the impact momentum to the tree's stem. Thirty seven years after the Tunguska blast, branchless trees would be found at the site of another massive explosion – Hiroshima, Japan.
Kulik's expeditions (he traveled to Tunguska on three separate occasions) did finally get some of the locals to talk. One was the man based at the Vanara trading post who witnessed the heat blast as he was launched from his chair. His account:
Suddenly in the north sky… the sky was split in two, and high above the forest the whole northern part of the sky appeared covered with fire… At that moment there was a bang in the sky and a mighty crash… The crash was followed by a noise like stones falling from the sky, or of guns firing. The earth trembled.
The massive explosion packed a wallop. The resulting seismic shockwave registered with sensitive barometers as far away as England. Dense clouds formed over the region at high altitudes which reflected sunlight from beyond the horizon. Night skies glowed, and reports came in that people who lived as far away as Asia could read newspapers outdoors as late as midnight. Locally, hundreds of reindeer, the livelihood of local herders, were killed, but there was no direct evidence that any person perished in the blast.
"A century later some still debate the cause and come up with different scenarios that could have caused the explosion," said Yeomans. "But the generally agreed upon theory is that on the morning of June 30, 1908, a large space rock, about 120 feet across, entered the atmosphere of Siberia and then detonated in the sky."
It is estimated the asteroid entered Earth's atmosphere traveling at a speed of about 33,500 miles per hour. During its quick plunge, the 220-million-pound space rock heated the air surrounding it to 44,500 degrees Fahrenheit. At 7:17 a.m. (local Siberia time), at a height of about 28,000 feet, the combination of pressure and heat caused the asteroid to fragment and annihilate itself, producing a fireball and releasing energy equivalent to about 185 Hiroshima bombs.
"That is why there is no impact crater," said Yeomans. "The great majority of the asteroid is consumed in the explosion."
Yeomans and his colleagues at JPL's Near-Earth Object Office are tasked with plotting the orbits of present-day comets and asteroids that cross Earth's path, and could be potentially hazardous to our planet. Yeomans estimates that, on average, a Tunguska-sized asteroid will enter Earth's atmosphere once every 300 years.
"From a scientific point of view, I think about Tunguska all the time," he admits. Putting it all in perspective, however, "the thought of another Tunguska does not keep me up at night."
L'événement de Tunguska--100 ans après
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
30 juin 2008 : L'année est 1908, et elle est juste aprés sept le matin. Un homme s'assied sur le porche plan d'un comptoir commercial chez Vanavara en Sibérie. Peu il le connaît, en quelques moments, sera lancé de sa chaise et la chaleur sera si intense il se sentira comme si sa chemise est sur le feu.
C'est comment l'événement de Tunguska a senti 40 milles de la terre zéro.
Aujourd'hui, le 30 juin 2008, est le 100th anniversaire de cet impact féroce près du fleuve de Podkamennaya Tunguska en Sibérie à distance--et après 100 ans, les scientifiques parlent toujours de lui.
« Si vous voulez commencer une conversation avec n'importe qui dans toutes les affaires en forme d'étoile vous devez dire est Tunguska, » dit Don Yeomans, directeur de l'Office d'objet de la Proche-Terre au laboratoire de la propulsion par réaction de la NASA. « C'est la seule entrée d'une grande météorite que nous avons dans l'ère moderne avec des comptes de première main. »
Tandis que l'impact se produisait dans '08, la première expédition scientifique au secteur devrait attendre 19 ans. En 1921, Leonid Kulik, le conservateur en chef pour la collection de météorite de la rue Le musée de Petersburg a mené une expédition à Tunguska. Mais les conditions durs du Sibérien à l'intérieur ont contrecarré la tentative de son équipe d'atteindre le secteur du souffle. En 1927, une nouvelle expédition, mènent encore par Kulik, atteint son but.
« Au début, les gens du pays étaient peu disposés à dire Kulik au sujet de l'événement, » a dit Yeomans. « Ils ont cru que le souffle était un visitation par le dieu Ogdy, qui avait maudit le secteur par les arbres et les animaux sensationnels de massacre. »
Tandis qu'il a pu avoir au début été difficiles obtenir des testimonials, il y avait d'abondance d'évidence se trouvant autour. Huit cents milles carrés de forêt à distance avaient été asunder déchiré. Quatre-vingts millions d'arbres étaient de leurs côtés, se situant dans un modèle radial.
« Ces arbres ont agi en tant que marqueurs, se dirigeant directement loin de l'épicentre du souffle, » a dit Yeomans. « Plus tard, quand l'équipe est arrivée à la terre zéro, elles ont trouvé les arbres se tenir là droites - mais leurs membres et écorce avaient été dépouillés loin. Ils ont ressemblé à une forêt de poteaux de téléphone. «
Un tel débranchement exige les ondes chocs rapides qui interrompent les branches d'un arbre avant que les branches puissent transférer l'élan d'impact à la tige de l'arbre. Trente sept ans après le Tunguska soufflent, les arbres branchless seraient trouvés à l'emplacement d'une autre explosion massive - Hiroshima, Japon.
Les expéditions de Kulik (il a voyagé à Tunguska à trois occasions séparées) ont finalement obligé certains des gens du pays à parler. On était l'homme basé au comptoir commercial de Vanara qui était témoin du souffle de la chaleur pendant qu'il était lancé de sa chaise. Son compte :
Soudainement dans le ciel du nord… le ciel a été dédoublé dans deux, et haut au-dessus de la forêt la partie nord de totalité du ciel a semblé couverte de feu… À ce moment il y avait un coup dans le ciel et un accident puissant… L'accident a été suivi d'un bruit comme des pierres tombant du ciel, ou de mettre le feu de pistolets. La terre a tremblé.
L'explosion massive a emballé un gros coup. L'onde de choc séismique résultante s'est inscrite aux baromètres sensibles aussi lointains que l'Angleterre. Les nuages denses ont formé au-dessus de la région aux altitudes élevées qui ont reflété la lumière du soleil de au delà de l'horizon. Les cieux de nuit ont rougeoyé, et les rapports sont venus dans celui les gens qui ont vécu aussi lointain que l'Asie pourrait lire des journaux dehors aussi tard que minuit. Localement, les centaines de renne, la vie des herders locaux, ont été tuées, mais il n'y avait aucune évidence directe que toute personne a péri dans le souffle.
« Un siècle plus tard certains discutent la cause et fournissent toujours les différents scénarios qui pourraient avoir causé l'explosion, » ont dit Yeomans. « Mais la théorie généralement convenue est celle le matin du 30 juin 1908, une grande roche de l'espace, environ 120 pieds à travers, a écrit l'atmosphère de la Sibérie et a puis détoné dans le ciel. »
On l'estime l'atmosphère de la terre entrée en forme d'étoile voyageant à une vitesse d'environ 33.500 milles par heure. Pendant son plongeon rapide, la roche de l'espace de 220 million-livres a chauffé l'air l'entourant à 44.500 degrés de Fahrenheit. Chez 7:17 heure du matin. (temps local de la Sibérie), à une taille d'environ 28.000 pieds, la combinaison de la pression et de la chaleur a causé l'asteroïde au fragment et s'annihile, produisant un aérolithe et libérer équivalents en énergie à environ 185 bombes d'Hiroshima.
« Qui est pourquoi il n'y a aucun cratère d'impact, » a dit Yeomans. « La grande majorité de l'asteroïde est consommée dans l'explosion. »
Yeomans et ses collègues à l'Office d'objet de la Proche-Terre de JPL sont chargés avec tracer les orbites des comètes et des asteroïdes actuels qui le chemin de la terre en travers, et pourrait être potentiellement dangereux à notre planète. Yeomans estime que, en moyenne, un asteroïde Tunguska-classé écrira l'atmosphère de la terre une fois tous les 300 ans.
« D'un point de vue scientifique, je pense à Tunguska toute heure, » il admet. Le mettant tout dans la perspective, cependant, « la pensée d'un autre Tunguska ne me garde pas vers le haut la nuit. »
El acontecimiento de Tunguska--100 años más tarde
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
30 de junio de 2008: El año es 1908, y está enseguida después de siete de la mañana. Un hombre se está sentando en el pórche de entrada de un poste que negocia en Vanavara en Siberia. Poco él le conoce, en algunos momentos, será lanzado de su silla y el calor será así que intenso él se sentirá como si su camisa se arde.
Ése es cómo el acontecimiento de Tunguska sentía 40 millas de la tierra cero.
Hoy, el 30 de junio de 2008, es el 100o aniversario de ese impacto feroz cerca del río de Podkamennaya Tunguska en Siberia alejada--y después de 100 años, los científicos todavía están hablando de él.
“Si usted desea comenzar una conversación con cualquier persona en el negocio asteroid todo usted tuvo que decir es Tunguska,” dice pone Yeomans, encargado de la oficina del objeto de la Cercano-Tierra en el laboratorio de la propulsión a chorro de la NASA. “Es la única entrada de un meteoro grande que tenemos en la era moderna con cuentas de primera mano. ”
Mientras que el impacto ocurrió en '08, la primera expedición científica al área tendría que esperar 19 años. En 1921, Leonid Kulik, el principal guardián para la colección del meteorito del St. El museo de Petersburg condujo a expedición a Tunguska. Pero las condiciones ásperas del siberiano interior frustraron la tentativa de su equipo de alcanzar el área de la ráfaga. En 1927, una nueva expedición, conduce otra vez por Kulik, alcanzado su meta.
“Al principio, los locals eran renuentes decir Kulik sobre el acontecimiento,” dijo Yeomans. “Creyeron que la ráfaga era un visitation por el dios Ogdy, que había maldecido el área por los árboles y los animales sensacionales de la matanza. ”
Mientras que los testimonials pudieron al principio haber sido difíciles de obtener, había un montón de evidencia que mentía alrededor. Ochocientos millas cuadradas del bosque alejado habían sido asunder rasgado. Ochenta millones de árboles estaban en sus lados, mintiendo en un patrón radial.
“Esos árboles actuaban como marcadores, señalando directamente lejos del epicentro de la ráfaga,” dijo Yeomans. “Más adelante, cuando el equipo llegó la tierra cero, él encontró los árboles allí el estar parados vertical - pero sus miembros y corteza habían sido pelados lejos. Parecían un bosque de los postes del teléfono. “
Tal desconexión requiere las ondas expansivas rápidas que interrumpen los ramas de un árbol antes de que los ramas puedan transferir el ímpetu del impacto al vástago del árbol. Treinta siete años después del Tunguska arruinan, los árboles branchless serían encontrados en el sitio de otra explosión masiva - Hiroshima, Japón.
Las expediciones de Kulik (él viajó a Tunguska en tres ocasiones separadas) finalmente consiguieron a algunos de los locals hablar. Uno era el hombre basado en el poste que negociaba de Vanara que atestiguó la ráfaga del calor mientras que lo lanzaron de su silla. Su cuenta:
Repentinamente en el cielo del norte… el cielo estuvo partido en dos, y arriba sobre el bosque la pieza norteña del conjunto del cielo aparecía cubierta con el fuego… En ese momento había una explosión en el cielo y un desplome poderoso… El desplome fue seguido por un ruido como las piedras que caían del cielo, o de encender de los armas. La tierra tembló.
La explosión masiva embaló un wallop. La onda de choque sísmica que resultaba se colocó con los barómetros sensibles tan lejanos como Inglaterra. Las nubes densas formaron sobre la región en las altas altitudes que reflejaron luz del sol más allá del horizonte. Los cielos de la noche brillaron intensamente, y los informes vinieron en ése la gente que vivió tan lejano como Asia podría leer los periódicos al aire libre tan tarde como medianoche. Localmente, los centenares del reno, el sustento de herders locales, fueron matados, pero no había evidencia directa que cualquier persona falleció en la ráfaga.
“Un siglo algunos todavía discuten más adelante la causa y suben con diversos panoramas que habrían podido causar la explosión,” dijeron Yeomans. “Solamente la teoría generalmente convenida en está ésa en la mañana del 30 de junio de 1908, una roca grande del espacio, cerca de 120 pies a través, incorporó la atmósfera de Siberia y después detonó en el cielo. ”
Se estima la atmósfera de la tierra entrada asteroid que viaja a una velocidad de cerca de 33.500 millas por hora. Durante su zambullida rápida, la roca del espacio de 220 millón-libras calentó el aire que la rodeaba a 44.500 grados de Fahrenheit. En 7:17 mañana. (tiempo local de Siberia), en una altura de cerca de 28.000 pies, la combinación de la presión y del calor causó el asteroide al fragmento y se aniquila, produciendo una bola de fuego y lanzar equivalentes en energía a cerca de 185 bombas de Hiroshima.
“Que es porqué no hay cráter del impacto,” dijo Yeomans. “Consumen a la gran mayoría del asteroide en la explosión. ”
Yeomans y sus colegas en la oficina del objeto de la Cercano-Tierra de JPL son tasked con trazar las órbitas de los cometas y de los asteroides actuales que la trayectoria de la tierra cruzada, y podría ser potencialmente peligrosa a nuestro planeta. Yeomans estima que, en promedio, un asteroide Tunguska-clasificado incorporará la atmósfera de la tierra una vez cada 300 años.
“Desde un punto de vista científico, pienso de Tunguska toda la hora,” él admito. Poniéndolo todo en perspectiva, sin embargo, “el pensamiento de otro Tunguska no me guarda para arriba en la noche.”
L'evento di Tunguska--100 anni più successivamente
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
30 giugno 2008: L'anno è 1908 ed è subito dopo sette di mattina. Un uomo sta sedendosi sul portico anteriore di un alberino di commercio a Vanavara in Siberia. Piccolo lo conosce, in alcuni momenti, sarà lanciato dalla sua sedia ed il calore sarà così intenso riterrà come se la sua camicia sia su fuoco.
Quello è come l'evento di Tunguska ha ritenuto 40 miglia da terra zero.
Oggi, il 30 giugno 2008, è il 100th anniversario di quell'effetto ferocious vicino al fiume di Podkamennaya Tunguska in Siberia a distanza--e dopo 100 anni, gli scienziati ancora stanno parlandolo.
“Se desiderate iniziare una conversazione con chiunque nel commercio a forma di stella tutto voi dovete dire siete Tunguska,„ dice indossa Yeomans, responsabile dell'ufficio dell'oggetto della Vicino-Terra al laboratorio di propulsione del getto della NASA. “È l'unica entrata di grande meteorite che abbiamo nell'era moderna con i clienti di prima mano. „
Mentre l'effetto si è presentato 'in 08, la prima spedizione scientifica alla zona dovrebbe aspettare 19 anni. In 1921, Leonid Kulik, il curator principale per l'accumulazione del meteorite della st Il museo di Petersburg ha condotto una spedizione a Tunguska. Ma gli stati duri del siberiano outback hanno contrastato il tentativo della sua squadra di raggiungere la zona dello scoppio. In 1927, una nuova spedizione, conduce ancora da Kulik, raggiunto il relativo obiettivo.
“Inizialmente, i locals erano riluttanti a dire a Kulik circa l'evento,„ ha detto Yeomans. “Hanno creduto che lo scoppio fosse un visitation dal dio Ogdy, che cursed la zona dagli alberi e dagli animali favolosi di uccisione. „
Mentre i testimonials possono inizialmente essere difficili da verificarsi, ci era abbondanza di prova che si trova intorno. Ottocento miglia quadrate della foresta a distanza erano state asunder strappato. Ottanta milione alberi erano dai loro lati, trovantesi in un modello radiale.
“Quegli alberi hanno funto da indicatori, indicanti direttamente via dal epicenter dello scoppio,„ ha detto Yeomans. “Più successivamente, quando la squadra è arrivato a terra zero, hanno scoperto che gli alberi là si levano in piedi dritte - ma le loro membra e corteccia erano state messe a nudo via. Hanno assomigliato ad una foresta dei pali del telefono. “
Tale separazione richiede le onde di scossa rapide che interrompono i rami dell'albero prima che i rami possano trasferire la quantità di moto di effetto al gambo dell'albero. Trenta sette anni dopo il Tunguska fanno saltare, alberi branchless sarebbero trovati al luogo di un'altra esplosione voluminosa - Hiroshima, Giappone.
Le spedizioni del Kulik (ha viaggiato a Tunguska in tre occasioni separate) infine hanno convinto alcuni dei locals a comunicare. Uno era l'uomo basato all'alberino di commercio di Vanara che ha testimoniato lo scoppio di calore mentre è stato lanciato dalla sua sedia. Il suo cliente:
Improvvisamente in cielo del nord… il cielo è stato spaccato in due e su sopra la foresta la parte settentrionale di tutto del cielo è sembrato coperta di fuoco… A quel momento ci era uno scoppio nel cielo ed in un arresto mighty… L'arresto è stato seguito da un rumore come le pietre che cadono dal cielo, o dell'infornamento delle pistole. La terra ha tremato.
L'esplosione voluminosa ha imballato un wallop. Lo shockwave sismico risultante ha registrato con i barometri sensibili faraway quanto l'Inghilterra. Le nubi dense hanno formato sopra la regione alle alte altezze che hanno riflesso la luce solare oltre dall'orizzonte. I cieli di notte hanno emesso luce ed i rapporti sono venuto in quanto la gente che ha vissuto faraway come l'Asia potrebbe leggere i giornali all'aperto in ritardo quanto mezzanotte. Localmente, le centinaia della renna, la vita dei herders locali, sono state uccise, ma non ci era prova diretta che chiunque è perito nello scoppio.
“Un secolo più successivamente alcuni ancora dibattono la causa e forniscono i piani d'azione differenti che potrebbero causare l'esplosione,„ hanno detto Yeomans. “Ma la teoria generalmente accordata su è quella sulla mattina del 30 giugno 1908, una grande roccia dello spazio, circa 120 piedi attraverso, ha fornito l'atmosfera della Siberia ed allora ha esploso nel cielo. „
È valutato l'atmosfera della terra inserita a forma di stella che viaggia ad una velocità di circa 33.500 miglia all'ora. Durante la relativa immersione rapida, la roccia dello spazio dalle 220 milione-libbre ha riscaldato l'aria che la circonda a 44.500 gradi di Fahrenheit. A 7:17 a.m. (tempo locale della Siberia), ad un'altezza di circa 28.000 piedi, la combinazione di pressione e di calore ha causato l'asteroide al frammento ed annihilate, producendo un fireball e liberarsi energeticamente equivalenti a circa 185 bombe de Hiroshima.
“Ecco perché non ci è cratere di effetto,„ ha detto Yeomans. “La maggioranza grande dell'asteroide è consumata nell'esplosione. „
Yeomans ed i suoi colleghe all'ufficio dell'oggetto della Vicino-Terra del JPL sono tasked con il tracciato delle orbite delle comete e degli asteroidi attuali che il percorso della terra trasversale e potrebbe essere potenzialmente pericoloso al nostro pianeta. Yeomans valuta che, in media, un asteroide Tunguska-graduato fornirà una volta l'atmosfera della terra ogni 300 anni.
“Da un punto di vista scientifico, penso a Tunguska tutto il tempo,„ lui ammetto. Mettendolo tutto nella prospettiva, tuttavia, “il pensiero di un altro Tunguska non lo mantiene in su alla notte.„
Der Tunguska Fall--100 Jahre später
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
30. Juni 2008: Das Jahr ist 1908 und es ist gleich nach sieben morgens. Ein Mann sitzt auf dem vorderen Portal eines handelnden Pfostens bei Vanavara in Sibirien. Wenig kennt er, in einigen Momenten, ihn wird geschleudert von seinem Stuhl und die Hitze ist, also intensiv glaubt er, als wenn sein Hemd auf Feuer ist.
Das ist, wie der Tunguska Fall 40 Meilen von Boden null glaubte.
Heute ist 30. Juni 2008, der 100. Jahrestag dieser wilden Auswirkung nahe dem Podkamennaya Tunguska Fluß in Remotesibirien--und nach 100 Jahren, sprechen Wissenschaftler über es noch.
„Wenn Sie ein Gespräch mit jedermann im asterischen Geschäft alles beginnen möchten Sie müssen sagen sind Tunguska,“ sagt anzieht Yeomans, Manager des Nah-Masse Gegenstand-Büros am Antrieb-Labor Strahl der NASAs. „Es ist die einzige Eintragung eines großen Meteoriten, den wir in der modernen ära mit aus erster Hand bezogenen Konten haben. “
Während die Auswirkung in '08 auftrat, würde die erste wissenschaftliche Expedition zum Bereich 19 Jahre warten müssen. 1921 Leonid Kulik, der Hauptkurator für die Meteoritansammlung der Str. Petersburg Museum führte eine Expedition zu Tunguska. Aber die rauhen Zustände des Sibiriers outback vereitelten Versuch seiner Mannschaft, den Bereich des Knalles zu erreichen. 1927 führen eine neue Expedition, wieder durch Kulik, erreicht seinem Ziel.
„Anfangs, waren die Einheimischen widerstrebend, Kulik über den Fall zu erklären,“ sagte Yeomans. „Sie glaubten, daß der Knall ein visitation durch den Gott Ogdy war, der den Bereich durch überwältigende Bäume und Tötungtiere verflucht hatte. “
Während testimonials schwierig anfangs gewesen sein können zu erreichen, gab es das viel des Beweises herum liegend. Acht hundert quadratische Meilen des Remotewaldes waren zerrissenes asunder gewesen. Achtzig Million Bäume waren auf ihren Seiten und lagen in einem Radialmuster.
„Jene Bäume dienten als die Markierungen, direkt zeigend weg vom Epizentrum des Knalles,“ sagte Yeomans. „Später, als die Mannschaft zu Boden null kam, fanden sie die Bäume, aufrecht dort zu stehen - aber ihre Glieder und Barke waren weg abgestreift worden. Sie sahen wie ein Wald der Telefonpfosten aus. „
Solcher Debranching erfordert sich schnell bewegende Stoßwellen, die die Niederlassungen eines Baums abbrechen, bevor die Niederlassungen das Auswirkung Momentum auf den Stamm des Baums bringen können. Dreißig sieben Jahre nach dem Tunguska starten, branchless Bäume würden gefunden am Aufstellungsort einer anderen massiven Explosion - Hiroschima, Japan.
Expeditionen Kuliks (er reiste zu Tunguska bei drei verschiedenen Gelegenheiten), veranlaßten schließlich einige der Einheimischen zu sprechen. Eins war der Mann, der am Vanara handelnden Pfosten gegründet wurde, der den Hitzeknall zeugte, während er von seinem Stuhl ausgestoßen wurde. Sein Konto:
Plötzlich im Nordhimmel… wurde der Himmel in zwei aufgespaltet, und stark über dem Wald sah das Ganznordteil des Himmels bedeckt mit Feuer… aus An diesem Moment gab es einen Knall im Himmel und in einem mächtigen Abbruch… Der Abbruch wurde von Geräuschen wie den Steinen gefolgt, die vom Himmel oder vom Gewehrabfeuern fallen. Die Masse trembled.
Die massive Explosion verpackte ein wallop. Der resultierende seismische Shockwave registrierte mit den empfindlichen Barometern, die so faraway sind wie England. Dichte Wolken bildeten sich über der Region an den großen Höhen, die Tageslicht über vom Horizont hinaus reflektierten. Nachthimmel glühten und Reports kamen in den Leute, die so faraway lebten, wie Asien Zeitungen draußen lesen könnte so spät wie Mitternacht. Am Ort wurden Hunderte des Rens, der Lebensunterhalt der lokalen herders, getötet, aber es gab keinen unmittelbaren Beweis, daß jede mögliche Person im Knall umkam.
„Ein Jahrhundert später debattieren einige noch die Ursache und kommen oben mit unterschiedlichen Drehbüchern, die die Explosion verursacht haben konnten,“ sagten Yeomans. „Aber die im Allgemeinen vereinbarte Theorie ist die auf dem Morgen von 30. Juni 1908, ein großer Raumfelsen, ungefähr 120 Fuß herüber, trug die Atmosphäre von Sibirien ein und brachte dann im Himmel zur Detonation. “
Es wird der asterischen betretenen Atmosphäre der Masse geschätzt, die mit einer Geschwindigkeit von ungefähr 33.500 Meilen pro Stunde reist. Während seines schnellen Kopfsprungs Million-zerstoßen die 220 Raumfelsen heizten die Luft, die ihn zu 44.500 Graden Fahrenheit Umgibt. Bei 7:17 a.m. (lokale Sibirien Zeit), auf einer Höhe von ungefähr 28.000 Fuß, verursachte produzierte die Kombination des Drucks und der Hitze den Planetoid zum Fragment und vernichtet sich, eine Feuerkugel und gibt die Energie frei, die mit ungefähr 185 Hiroschima Bomben gleichwertig ist.
„Das ist, warum es keinen Auswirkung Krater gibt,“ sagte Yeomans. „Die große Majorität des Planetoides wird in der Explosion verbraucht. “
Yeomans und seine Kollegen im Gegenstand-Büro Nah-Masse JPLS sind tasked mit dem Plotten der Bahnen der heutigen Kometen und der Planetoide, die Weg der Kreuzmasse und für unseren Planeten möglicherweise gefährlich sein könnte. Yeomans schätzt, daß, auf Durchschnitt, ein Tunguska-sortierter Planetoid Atmosphäre der Masse einmal alle 300 Jahre einträgt.
„Von einem wissenschaftlichen Gesichtspunkt, denke ich an Tunguska alle Zeit,“ er zulasse. Es aller in Perspektive einsetzend jedoch „, der Gedanke von einem anderen Tunguska hält mich nicht oben nachts.“
O evento de Tunguska--100 anos mais tarde
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Junho 30, 2008: O ano é 1908, e é imediatamente depois de sete na manhã. Um homem está sentando-se no pátio de entrada coberto de um borne negociando em Vanavara em Sibéria. Pouco conhece-o, em alguns momentos, hurled de sua cadeira e o calor será assim que intenso sentirá como se sua camisa está no fogo.
Isso é como o evento de Tunguska sentiu 40 milhas da terra zero.
Hoje, junho 30, 2008, é o 100th anniversary desse impacto ferocious perto do rio de Podkamennaya Tunguska em Sibéria remoto--e após 100 anos, os cientistas estão falando ainda sobre ele.
“Se você quer começar uma conversação com o qualquer um todo no negócio asteroid você tem que dizer é Tunguska,” diz Don Yeomans, gerente do escritório do objeto da Próximo-Terra no laboratório da propulsão do jato da NASA. “É a única entrada de um meteoro que grande nós temos na era moderna com clientes first-hand. ”
Quando o impacto ocorreu 'em 08, a primeira expedição científica à área teria que esperar 19 anos. Em 1921, Leonid Kulik, curator principal para a coleção do meteorite do St. O museu de Petersburg conduziu a uma expedição a Tunguska. Mas as condições ásperas do Siberian outback thwarted a tentativa da sua equipe de alcançar a área da explosão. Em 1927, uma expedição nova, conduz outra vez por Kulik, alcançado seu objetivo.
“No início, os locals eram relutantes dizer Kulik sobre o evento,” disse Yeomans. “Acreditaram que a explosão era um visitation pelo deus Ogdy, que cursed a área por árvores e por animais sensacionais da matança. ”
Quando os testimonials puderem no início ter sido difíceis de obter, havia uma abundância da evidência que encontra-se ao redor. Oito cem milhas quadradas da floresta remota tinham sido asunder rasgado. Eighty milhão árvores estavam em seus lados, encontrando-se em um teste padrão radial.
“Aquelas árvores agiram como os marcadores, apontando diretamente longe do epicenter da explosão,” disse Yeomans. “Mais tarde, quando a equipe chegou na terra zero, encontrou as árvores lá estar ereta - mas seus membros e bark tinham sido descascados afastado. Olharam como uma floresta de pólos do telefone. “
Tal debranching requer as ondas de choque rapidamente móveis que interrompem filiais de uma árvore antes que as filiais possam transferir o momentum do impacto à haste da árvore. Trinta sete anos após o Tunguska explodem, árvores branchless seriam encontrados no local de uma outra explosão maciça - Hiroshima, Japão.
As expedições de Kulik (viajou a Tunguska em três ocasiões separadas) começaram finalmente alguns dos locals falar. Um era o homem baseado no borne negociando de Vanara que testemunhou a explosão do calor enquanto foi lançado de sua cadeira. Seu cliente:
De repente no céu norte… o céu foi rachado em dois, e altamente acima da floresta a peça do norte do todo do céu pareceu coberta com o fogo… Nesse momento havia um estrondo no céu e em um ruído elétrico poderoso… O ruído elétrico foi seguido por um ruído como as pedras que caem do céu, ou de atear fogo dos injetores. A terra tremeu.
A explosão maciça embalou um wallop. O shockwave seismic resultante registou com os barómetros sensíveis tão faraway quanto Inglaterra. As nuvens densas deram forma sobre a região nas alturas elevadas que refletiram a luz solar além do horizonte. Os céus da noite incandesceram, e os relatórios vieram naquele os povos que viveram tão faraway como Ásia poderia ler jornais ao ar livre tão tarde quanto meia-noite. Localmente, as centenas da rena, os meios de subsistência de herders locais, foram matadas, mas não havia nenhuma evidência direta que toda a pessoa perished na explosão.
“Um século mais tarde alguns ainda debatem a causa e vêm acima com scenarios diferentes que poderiam ter causado a explosão,” disseram Yeomans. “Mas a teoria geralmente concordada está aquela na manhã junho de 30, 1908, uma rocha grande do espaço, aproximadamente 120 pés transversalmente, incorporou a atmosfera de Sibéria e detonated então no céu. ”
Estima-se a atmosfera da terra entrada asteroid que viaja em uma velocidade de aproximadamente 33.500 milhas por a hora. Durante seu mergulho rápido, a rocha do espaço de 220 milhão-libras aqueceu o ar que cerca o a 44.500 graus de Fahrenheit. Em 7:17 A.m. (tempo local de Sibéria), em uma altura de aproximadamente 28.000 pés, a combinação da pressão e do calor causou o asteroid ao fragmento e annihilate, produzindo um fireball e liberando a energia equivalente a aproximadamente 185 bombas de Hiroshima.
“Que é porque não há nenhuma cratera do impacto,” disse Yeomans. “A maioria grande do asteroid é consumida na explosão. ”
Yeomans e seus colegas no escritório do objeto da Próximo-Terra de JPL são tasked com traçar as órbitas dos cometas e dos asteroids present-day que o trajeto da terra transversal, e poderia ser potencial perigoso a nosso planeta. Yeomans estima que, na média, um asteroid Tunguska-feito sob medida incorporará a atmosfera da terra uma vez cada 300 anos.
“De um ponto científico da vista, eu penso sobre Tunguska toda a hora,” ele admito. Pondo o todo no perspective, entretanto, “o pensamento de um outro Tunguska não me mantem acima na noite.”
Den Tunguska händelsen--100 år mer sistnämnd
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Juni 30, 2008: Året är 1908, och det är rättvist efter sju i morgonen. En man är sammanträde på beklädafarstubron av en handel postar på Vanavara i Siberia. Lite vet han, i några ögonblick, honom ska slungas från hans stol, och den ska värma är, så intensivt ska han känselförnimmelse som, fast hans skjorta är avfyrar på.
Det är hur den Tunguska händelsen klädde med filt 40 miles från slipad nolla.
I dag är Juni 30, 2008, den 100. årsdagen av det vilt får effekt nära den Podkamennaya Tunguska floden i avlägsna Siberia--och efter 100 år, är forskare stilla samtal om det.
”Om du önskar att starta en konversation med någon i all den asteroid affären som du måste, är något att säga Tunguska,” något att sägauniversitetsläraren Yeomans, chef av Near-Jorda en kontakt anmärker kontoret på NASA sprutar ut framdrivninglaboratoriumet. ”Är det det enda tillträdeet av en stor meteoroid som vi har i den moderna eraen med first-hand konton. ”
Fördriva få effekt uppstod i '08, den första vetenskapliga expeditionen till det skulle området måste väntan för 19 år. I 1921 Leonid Kulik, den högsta intendentet för meteoritesamlingen av St.en Det Petersburg museet ledde en expedition till Tunguska. Men det hårt villkorar av siberianen outback förhindrade hans lags försök att nå området av tryckvågen. I 1927 nådde en ny expedition, igen som var bly- vid Kulik, dess mål.
”Först, var lokalerna motvilliga att berätta Kulik om händelsen,” sade Yeomans. ”Trodde de tryckvågen var ett umgänge av guden Ogdy, som hade förbannat området, genom att slå trees och dödande djur. ”
Kan stundintyg först ha varit svåra att erhålla, där var alldeles av bevisar att ligga omkring. Åtta hundra kvadrerar miles av den avlägsna skogen hade rivits sönder sönder. Åttio miljon trees var på deras sidor som ligger i ett radiellt, mönstrar.
”Sade de trees som agerades som markörer som pekar direkt i väg från tryckvåg epicentrum,” Yeomans. ”Mer sistnämnd, då laget ankom på slipad nolla, grundar skäller hade de treesna som där upprätt står - men deras limbs och, rivits av bort. De såg lika en skog av ringer poler. ”
Kräver sådan debranching fastar rörs chockvågar som bryter en trees förgrena sig av, för förgrena sig kan överföra få effektmomentumen till tree'sens stem. Trettio sju år efter den Tunguska tryckvågen, branchless trees skulle, finnas på platsen av en annan massiv explosion - Hiroshima, Japan.
Kuliks expeditioner (han reste till Tunguska på separata tre orsakar), fick slutligen några av lokalerna att tala. En var manen som baserades på den Vanara handeln, postar vem bevittnade värmatryckvågen, som han lanserades från hans stol. His redogör:
Plötsligt i den norr skyen… delades skyen itu, och kicken ovanför skogen den nordliga delen för helheten av skyen verkade dold med avfyrar…, På det ögonblick fanns det en smäll i skyen och en väldig krasch…, Kraschen följdes av stenar för en stojanågot liknande som faller från skyen eller av att avfyra för vapen. Jorden darrade.
Den massiva explosionen packade en råsop. Den resulterande seismiska shockwaven registrerade med känsliga barometrar som så var långväga som England. Täta moln bildade över regionen på kickhöjder som reflekterade solljus från det okända horisonten. Nattskies glödde, och rapporter kom däri folk som bodde så långväga, som Asien kunde läsa tidningar utomhus så sent som midnatt. Lokalt dödades den hundratals renen, livelihooden av lokalherders, men det fanns inget riktar bevisar att någon person förgicks i tryckvågen.
”Ett mer sistnämnd århundrade sade någon stilla debatt orsaka och kommet upp med olika scenarion, som kunde ha orsakat explosionen,” Yeomans. ”Bara som instämmas allmänt på teori, är det på morgonen av Juni 30, 1908, ett stort utrymme vaggar, omkring 120 fot across, skrev in atmosfären av Siberia och detonerade därefter i skyen. ”
Beräknas det den asteroid skrivna in jord atmosfärresanden på som rusas av omkring 33.500 miles per timme. Under dess snabba dykning miljon-dunkar 220na utrymme vaggar värmde lufta som omger det till 44.500 grader Fahrenheit. På 7:17 A.m. (lokalSiberia tid), på en höjd av omkring 28.000 fot, pressar värmer kombinationen av och orsakade asteroiden till fragmentet och förintar sig och att producera en fireball, och frigöra energimotsvarigheten till omkring 185 Hiroshima bombarderar.
Få effekt krater, ”som är varför det finns inget,” sade Yeomans. ”Konsumeras den stora majoriteten av asteroiden i explosionen. ”
Near-Jorda en kontakt Yeomans och hans kollegor på JPL anmärker kontoret är tasked med att konspirera omloppen av nutidaa komet och asteroids som arga jord bana, och kunde vara potentiellt farlig till vårt planet. Yeomans bedömningar att, i genomsnitt, en ska Tunguska-storleksanpassad asteroid skriver in jord atmosfär en gång varje 300 år.
”Från ett vetenskapligt peka av beskådar, I-funderare om Tunguska hela tiden,” honom medger. Sätta allt det i perspektiv, emellertid, ”tanken av en annan Tunguska inte uppehället mig upp på natten.”,
Случай Tunguska--100 лет более поздно
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
30-ое июня 2008: Год 1908, и он сразу после 7 в утре. Человек сидит на переднем крылечке торгуя столба на Vanavara в Сибире. Маленько он знает, в немного моментов, его будет hurled от его стула и жара будет поэтому интенсивно он будет чувствовать как если бы его рубашка находится на пожаре.
То как случай Tunguska чувствовал 40 миль от земли нул.
Сегодня, 30-ое июня 2008, будет 100th годовщина того ferocious удара почти река Podkamennaya Tunguska в дистанционном Сибире--и после 100 лет, научные работники все еще talk about оно.
«Если вы хотите начать переговор с любым в астероидном деле всем вы сказать будете Tunguska, то» говорит Дон Yeomans, менеджер офиса предмета Близк-Земли на лаборатории движения вперед двигателя cNasa. «Будет единственным входом большого метероида, котор мы имеем в самомоднейшей эре с first-hand учетом. »
Пока удар произошел в '08, первая научная экспедиция к OBLASTи ждать 19 лет. В 1921, Leonid Kulik, главный куратор для собрания метеорита St. Музей Petersburg вел экспедицию к Tunguska. Но жестковатые условия сибиряка outback thwarted попытка его команды достигнуть зону взрыва. В 1927, новая экспедиция, снова водит достигли Kulik, котор своей цели.
«Во-первых, locals были неохотны сказать Kulik о случае,» сказал Yeomans. «Они верили взрывом было visitation богом Ogdy, который проклял OBLASTь smashing валами и животными умерщвления. »
Пока testimonials могут во-первых быть трудны для того чтобы получить, было множество доказательства лежа вокруг. 800 квадратными милями дистанционной пущи было сорванное asunder. 80 миллионов валы находились на их сторонах, лежа в радиальной картине.
«Те валы подействовали как отметки, указывая сразу далеко от epicenter взрыва,» сказал Yeomans. «Более поздно, когда команда приехала в землю нул, они нашли, что валы там стояли чистосердечны - но их лимбы и расшива были раздеты прочь. Они посмотрели как пуща полюсов телефона. «
Такой debranching требует быстроподвижных ударных волн break off ветви вала прежде чем ветви могут возвратить момент удара к стержню вала. Через 30 7 лет после Tunguska взрывают, branchless валы были бы найдены на месте другого массивнейшего взрыва - Hiroshima, японии.
Получили, что некоторые из locals поговорили экспедиции Kulik (он переместил к Tunguska на 3 отдельно случаях) окончательно. Одно было человеком основанным на столбе Vanara торгуя witnessed взрыв жары по мере того как он был запущен от его стула. Его учет:
Неожиданно в северном небе… небо было разделено в 2, и высоко над пущей часть целого северная неба показалась предусматриванной с пожаром… На том моменте была челка в небе и mighty аварии… Авария была последована за шумом как камни падая от неба, или гореть пушек. Земля вздрогнула.
Массивнейший взрыв упаковал wallop. Приводя к сейсмический shockwave зарегистрировал с чувствительными барометрами как faraway как Англия. Плотные облака сформировали над зоной на больших возвышенностях отразили солнечний свет от за горизонта. Небеса ночи накалили, и рапорты пришли в то люди которые жили как faraway по мере того как Азия смогла прочитать газеты outdoors как поздно как полночь. Местно, убили сотниы reindeer, livelihood местных herders, но не было прямого доказательство что любая персона погибнула в взрыве.
«Столетие более поздно некоторые все еще debate причина и come up с по-разному сценариями смогли причинить взрыв,» сказали Yeomans. «Только вообще, котор согласовывают теория то на утре 30-ое июня 1908, большом утесе космоса, около 120 футах поперек, вписала атмосферу Сибиря и после этого взорвала в небе. »
Оценено атмосфере астероидной ой земли перемещая на скорость около 33.500 миль в час. Во время своего быстро погружения, утес космоса 220 миллион-фунтов нагрел воздух окружая его до 44.500 градусов Fahrenheit. На 7:17 A M. (местное время Сибиря), на высоте около 28.000 футов, комбинация давления и жары причинила астероид к части и аннигилирует, производящ файрбол и выпускающ энергию соответствующую to about 185 бомб Hiroshima.
«Почему не будет кратера удара,» сказал Yeomans. «Большое большинство астероида уничтожено в взрыве. »
Yeomans и его коллегаы на офисе предмета Близк-Земли JPL tasked с прокладкой курса орбит present-day комет и астероидов курс перекрестной земли, и смог быть потенциальн опасн к нашей планете. Yeomans оценивает что, на средний, Tunguska-определенный размер астероид будет вписывать атмосферу земли раз каждые 300 лет.
«От научной точки зрения, я думаю о Tunguska полностью время,» он впускаю. Кладущ его все в перспективу, однако, «мысль другого Tunguska не держит меня вверх на ноче.»
De gebeurtenis Tunguska--100 later jaar
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
30 juni, 2008: Het jaar is 1908, en het is vlak na zeven in de ochtend. Een mens zit op de voorportiek van een handelpost in Vanavara in Siberië. Weinig kent hij, in een paar ogenblikken, zal hij van zijn stoel worden geslingerd en de hitte zal hij zo intens zijn zal voelen alsof zijn overhemd op brand is.
Zo voelde de gebeurtenis Tunguska 40 mijlen van grond nul.
Vandaag, 30 is Juni, 2008, de 100ste verjaardag van dat hevige effect dichtbij de Rivier van Podkamennaya Tunguska in ver Siberië--en na 100 jaar, spreken de wetenschappers nog over het.
„Als u een gesprek met iedereen in stervormige bedrijfs allen wilt beginnen moet u zeggen Tunguska is,“ zegt Yeomans, manager van het Bureau van de Objecten van de dichtbijgelegen-Aarde bij Laboratorium van de Aandrijving van NASA het Straal aantrek. „Het is de enige ingang van een grote meteoroïde die wij in de moderne era met rekeningen uit de eerste hand hebben gehad. “
Terwijl het effect in '08 voorkwam, zou de eerste wetenschappelijke expeditie aan het gebied 19 jaar moeten wachten. In 1921, Leonid Kulik, de belangrijkste curator voor de meteorietinzameling van St. Museum van Petersburg leidde een expeditie tot Tunguska. Maar de ruwe voorwaarden van het Siberische binnenland werkten de poging van zijn team tegen om het gebied van de ontploffing te bereiken. In 1927, bereikte een nieuwe expeditie, opnieuw lood door Kulik, zijn doel.
„Eerst, aarzelden locals om Kulik over de gebeurtenis te vertellen,“ bovengenoemde Yeomans. „Zij geloofden de ontploffing een visitation door de god Ogdy was, die het gebied door bomen te breken en dieren te doden had vervloekt. “
Terwijl testimonials eerst moeilijk kunnen geweest zijn te verkrijgen, was er overvloed van bewijsmateriaal dat rond ligt. Achthonderd vierkante mijlen van ver bos waren asunder gescheurd. Tachtig miljoen bomen waren aan hun kanten, die in een radiaal patroon liggen.
„Die bomen deden dienst als tellers, direct richtend vanaf het epicentrum van de ontploffing,“ bovengenoemde Yeomans. „Later, toen het team bij grond nul aankwam, vonden zij de bomen daar bevindend rechtop - maar hun lidmaten en schors waren weg van ontdaan. Zij keken als een bos van telefoonpolen. „
Dergelijke debranching vereist snel bewegende drukgolven die de takken afbreken van een boom alvorens de takken de effectimpuls naar de stam van de boom kunnen overbrengen. Zevenendertig jaar na de ontploffing Tunguska, branchless bomen bij de plaats van een andere massieve explosie worden gevonden - Hiroshima, Japan.
Expedities van Kulik (hij reiste naar Tunguska drie afzonderlijke maal) brachten definitief enkele locals ertoe om te spreken. Men was de man die bij de Vanara handelpost wordt gebaseerd die de hitteontploffing getuigde aangezien hij van zijn stoel werd gelanceerd. Zijn rekening:
Plotseling in de het noordenhemel… werd de hemel verdeeld in twee, en hoog boven het bos leek het gehele noordelijke deel van de hemel behandeld met brand… Op dat ogenblik was er een klap in de hemel en een machtige neerstorting… De neerstorting werd door een lawaai zoals stenen gevolgd die van de hemel, of van kanonnen het in brand steken vallen. De aarde beefde.
De massieve explosie pakte wallop in. De resulterende seismische schokgolf registreerde met gevoelige barometers zo afgelegen zoals Engeland. Dichte wolken die over het gebied bij hoge hoogten worden gevormd die op zonlicht van voorbij de horizon wezen. Hemelen van de nacht gloeiden, en de rapporten kwamen in die mensen die zo afgelegen leefden aangezien Azië kranten kon zo laat lezen in openlucht zoals middernacht. Plaatselijk, werden honderden rendier, het levensonderhoud van lokale herders, gedood, maar er was geen direct bewijsmateriaal dat om het even welke persoon in de ontploffing omkwam.
Een „eeuw later debatteren sommigen nog de oorzaak en komen met verschillende scenario's op de proppen die de explosie konden veroorzaakt hebben,“ bovengenoemde Yeomans. „Maar algemeen aanvaard op theorie is dat op de ochtend van 30 Juni, 1908, een grote ruimterots, ongeveer 120 voet overdwars, de atmosfeer van Siberië inging en toen in de hemel deed ontploffen. “
Het wordt de atmosfeer die van de stervormige ingegane Aarde geschat op een snelheid van ongeveer 33.500 mijlen per uur reist. Tijdens zijn snelle duik, 220 verwarmde de miljoen-pond ruimterots de lucht die het omringt aan 44.500 graden van Fahrenheit. In 7:17 a.m. (de lokale tijd van Siberië), bij een hoogte van ongeveer 28.000 voet, veroorzaakte de combinatie van druk en hitte de asteroïde om te versplinteren en te vernietigen, producerend een vuurbol en vrijgevend energie gelijkwaardig aan ongeveer 185 bommen van Hiroshima.
„Dat is waarom er geen effectkrater,“ bovengenoemde Yeomans is. De „grote meerderheid van de asteroïde wordt verbruikt in de explosie. “
Yeomans en zijn collega's op het Kantoor van de Objecten van de dichtbijgelegen-Aarde van JPL worden belast met het in kaart brengen van de banen van huidige kometen en asteroïden dat de weg van de dwarsAarde, en potentieel gevaarlijk konden aan onze planeet zijn. Yeomans schat dat, gemiddeld, een tunguska-Gerangschikte asteroïde de atmosfeer van de Aarde eens om de 300 jaar zal ingaan.
„Van een wetenschappelijk standpunt, denk ik de hele tijd over Tunguska,“ hij laat toe. Zettend het allen in perspectief, echter, de „gedachte van een andere Tunguska houdt me niet omhoog bij nacht.“
[تثنغسكا] حادث--100 سنون فيما بعد
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
يونيو - حزيران 30, 2008: السنة 1908, وهو [جوست فتر] سبعة في الصباح. رجل يجلس على الرواق أماميّة من [ترد بوست] في [فنفرا] في سيبيريا. بعض يعرف هو, في [ا فو] أعزام, هو كنت سيزجّ من كرسي تثبيته والحرارة سيكون لذلك شديدة هو سيشعر وكأنّ قميصه على نار.
أنّ كيف [تثنغسكا] حادث [فلت] 40 أميال من أرض صفر.
اليوم, يونيو - حزيران 30, 2008, ال [100ث] ذكرى من أنّ تأثير صدمة ضارّة قرب [بودكمنّا] [تثنغسكا] نهر في سيبيريا بعيدة--وبعد 100 سنون, [تلك بووت] عالمات بعد هو.
يقول "إن أنت تريد أن يبدأ محادثة مع أيّ شخص في العمل [أسترويد] كلّ أنت اضطرّت قلت يكون [تثنغسكا]," اتّخذ شكل [ييومنس], مديرة من ال [نر-رث] شيء مكتب في الإدارة الوطنيّة للملاحة الجويّة والفضاء [جت بروبولسون] مختبرة. "هو المدخل وحيد من نيزك كبيرة نحن نتلقّى في العصر حديثة مع حسابات [فيرست-هند]. "
بينما التأثير صدمة وقع في '08, اضطرّ البعث أولى علميّة إلى المنطقة انتظرت ل 19 سنون. في 1921, ليونيد [كوليك], الأمينة رئيسيّة للنيزك تجميع من ال [ست.] [بترسبورغ] قاد متحف بعث إلى [تثنغسكا]. غير أنّ ثبّط الشروط قاسية من ال [سبرين] [أوتبك] فريقه محاولة أن يبلغ المنطقة من الانفجار. في 1927, يقود بعث جديدة, ثانية ب [كوليك], يبلغ هدفه.
"أوّلا, كان الفرع محلّيّ معارضة أن يقول [كوليك] حول الحادث," قال [ييومنس]. "صدق هم الانفجار كان زيارة تفتيشيّة بالإلهة [أغدي], الذي كان قد لعن المنطقة بباهرة أشجار وقتل حيوانات. "
بينما [تستيمونيلس] يمكن يتلقّى أوّلا كنت يصعب أن ينال, كان هناك كثير البيّنة يكذب حوالي. كان [إيغت هوندرد] أميال مربّعة من غابة بعيدة قد كانوا يمزّق [أسوندر]. ثمانون كان مليون أشجار على جوانبهم, يكذب في أسلوب شعاعيّ نجمي.
"أنّ تصرّف أشجار كعلامات, يدلّ مباشرة بعيدا من الانفجار مركز الزلزال السطحيّ," قال [ييومنس]. "فيما بعد, عندما وصل الفريق في أرض صفر, هم أسّسوا الأشجار هناك يقف قائمة - غير أنّ هم الطّرف وقارب تلقّى يكون جربت بعيدا. هم نظروا مثل غابة من هاتف أعمدة. "
يتطلّب هذا [دبرنشنغ] [فست موفينغ] صدمة موجات أنّ يتباعد شجرة فروع قبل أن الفروع يستطيع نقلت التأثير صدمة قوة اندفاع إلى الشجرة جذر. يفجّر ثلاثون سبعة سنون بعد [تثنغسكا], أشجار [برنكسّ] كنت أسّست في الموقعة من آخر انفجار ضخمة - هروشيما, اليابان.
[كوليك] بعث (سافر هو إلى [تثنغسكا] على ثلاثة مناسبات منفصلة) أخيرا حصلوا بعض من الفرع محلّيّ أن يتحدّث. واحدة كان الرجل يؤسّس في [فنرا] [ترد بوست] الذي شهد الحرارة انفجار بما أنّ هو كان أطلقت من كرسي تثبيته. حسابه:
فجأة في السماء شماليّة… انقسمت السماء كان في اثنان, وعاليا فوق الغابة الكلّ [نورثرن برت] من السماء ظهر يغطّي مع نار… في أنّ عزم كان هناك دوي في السماء وتحطم عظيمة… تبعت التحطم كان بضوضاء مثل أحجار يسقط من السماء, أو من مسدّس مدفع أطلق النار. ارتعش الأرض.
حزم الانفجار ضخمة لكمة. سجّل ال ينتج [شوكوف] زلزاليّة مع مقياس ضغط جوّيّ حسّاسة مثل بعيد بما أنّ إنكلترا. شكّ سحائب كثيفة على المنطقة في إرتفاعات عال أيّ عكس ضوء شمس من إلى ما بعد الأفق. ليل توهّج سماوات, وتقارير أتوا في أنّ الناس الذي عاش مثل بعيد بما أنّ آسيا استطاع قرأت جرائد في الهواء الطلق مثل متأخّرا بما أنّ منتصف ليل. محلّيّا, قتلت مئات الرنة, الرزق من [هردرس] محلّية, كان, غير أنّ هناك كان ما من [ديركت فيدنس] أنّ [أني برسن] هلك في الانفجار.
"قرن فيما بعد يناقش بعض بعد السبب ويتيح مع سيناريوهات مختلفة أنّ استطاع يتلقّى سبّبت الانفجار," قال [ييومنس]. "غير أنّ ال عموما [أغر وبون] نظرية أنّ على الصباح يونيو - حزيران 30, 1908, كبيرة فراغ صخرة, حوالي 120 أقدام عرضا, دخل الجو سيبيريا وبعد ذلك فجّر في السماء. "
قدّمت هو ال [أسترويد] يدخل أرض جو يسافر في سرعة من حوالي 33,500 أميال لكلّ ساعة. أثناء تغطيسه سريعة, ال 220 [ميلّيون-بووند] فراغ سخّن صخرة الهواء يحيط هو إلى 44,500 درجات [فهرنهيت]. في 7:17 صباحا. (محلّية سيبيريا وقت), في إرتفاع من حوالي 28,000 أقدام, سبّب الإدماج من ضغطة وحرارة الكويكب إلى جزء ويبيدبنفسي, ينتج شهاب متوهّج ويطلق [إنرج قويفلنت] إلى حوالي 185 هروشيما قنبلات.
قال "أنّ يكون لما هناك يكون ما من تأثير صدمة حفرة," [ييومنس]. "استهلكت الأغلبية عظيمة من الكويكب في الانفجار. "
[ييومنس] وزميلاته في [جبل] [نر-رث] شيء مكتب أرهق مع يخطّط المدارات من [برسنت-دي] مذنبات وكويكبات أنّ أرض متقاطعة ممر, واستطاع كنت احتماليّا خطرة إلى كوكبنا. [ييومنس] يقدّم أنّ, على معدل, سيدخل [تثنغسك-سزد] كويكب أرض جو مرّة كلّ 300 سنون.
"من [بوينت وف فيو] علميّة, يفكّر أنا حول [تثنغسكا] [ألّ ث] وقت," هو يعترف. يضع هو كلّ في منظورة, مهما, "لا يحافظني الفكرة من آخر [تثنغسكا] فوق في ليل."
available in: 